Krantenartikel

Terug naar de index

Op 20 maart 2009 verscheen in de krant "De Weekbode" een artikel over mij en mijn visuele beperking. De rubriek "De Stoel" vertelt elke week het verhaal van iemand uit de regio.

U kunt dit artikel hier onder lezen:

VRIJDAG 20 MAART 2009

IZEGEM

Kim Defreyne (21) werd geboren met cataract en is haar hele jonge leven al slechtziend

"Ik weet niet wat goed zien is"

IZEGEM - Kim Defreyne (21) werd geboren met cataract en is haar hele jonge leven al slechtziend. „Met mijn rechteroog zie ik twee op tien, mar met mijn linker is dat amper een twintigste", zegt ze. Met de auto of de fiets rijden zit er voor mij niet in. Maar goed zien, wat is dat? lk kan me daar niets bij voorstellen."

Kim Defreyne heeft een visuele handicap van bij de geboorte. "Ik weet eigenlijk niet wat 'normaal' zien betekent", zegt ze. „Korte tijd na de geboorte stelden de artsen vast dat ik cataract had. Een aandoening die je wel bij oudere mensen aantreft, maar die eerder zeldzaam is bij pasgeborenen en kinderen. Mijn ooglenzen waren troebel en mijn pupillen grijs. Toen ik pas drie maanden oud was, werden mijn ooglenzen operatief verwijderd. Kunstlenzen kon men niet steken, omdat ik te klein was. 1k droeg dan contactlenzen, waarvoor mijn ouders elke week naar Leuven moesten om ze te reinigen. Toen ik groot genoeg was, droeg ik een

Kim Defreyne uit de Noordkaai 2 is 21 jaar en dochter van Willy Defreyne en Jackie Huyse. Ze heeft twee zussen en een broer: Carla (37), Siska (33) en Bruno (35). Kim volgde een jaar informatica aan Syntra West en een jaar orthopedagogie aan de Katho in Kortrijk. Nu maakt ze de overstap naar een opleiding maatschappelijk werkster. Joost Meyfroodt (23) is haar vriend. Kim heeft ook een website: www.kimdefreyne.be

bril met sterke glazen, maar dat is uiteraard nooit zo goed als `menselijke' lenzen. Met mijn rechteroog zie ik twee op tien, met mijn linker oog amper een twintigste. Het is heel moeilijk om dat to beschrijven. Ik zie vormen. maar geen details. Als jij bijvoorbeeld rechtover me zit, dan zie ik je wel, maar als je een puistje op je gezicht zou hebben, is dat voor mij niet zichtbaar. Lezen en op de computer werken gaat, maar dan moeten de letters van een groter lettertype zijn op het scherm. Televisie kijken gaat ook, maar ik zit wel vlak voor en dicht bij het toestel. Mijn zicht veranderde ook niet in al die jaren. Maar goed zien, wat is dat. Omdat ik al die jaren al slechtziend ben weet ik ook niet echt wat ik mis !"

Hoe reageerden uw klasgenoten op uw handicap?
„Als klein meisje lachten de kinderen soms met mij omwille van mijn zware bril. 'Brillenkas' of `schele madame' riepen ze wel eens, al had ik daar toen niet veel last van. Als puber had ik in het middelbaar wel last van hun soms negatieve opmerkingen. Pas toen besefte ik dat ik `anders' was, dat ik nooit met de auto of de fiets zou kunnen rijden.... Ik heb het er toch wel enkele jaren moeilijk mee gehad. Er was vaak onbegrip en jaloezie van sommige medeleerlingen, omdat ik omwille van mijn handicap sommige lessen niet kon volgen, terwijl zij die soms tegen hun zin wel moesten volgen. Mijn collega-studenten in het hoger onderwijs reageren nu helemaal anders, een stuk volwassener en met veel begrip. Mijn leven met hen ziet er nu helemaal anders uit."

„Mijn website is een soort uitlaatklep”

Ben je ondanks je handicap vrij zelfstandig ?
„Absoluut ! Als je een handicap hebt, dan wil je daar ook zo normaal mogelijk mee Leven. Ik neem zonder problemen de bus of de trein. 1k begrijp wel dat er mensen zijn die, als ze je op straat zien met je witte stok, direct willen helpen. Als ze vragen of ze kunnen helpen, dan waardeer ik dat en aanvaard ik hun hulp. Maar als ze me bij de arm grijpen en zeggen `och meisje, je ziet er slecht uit', dan erger ik me daaraan. Ik kan best mijn plan trekken."

Mensen zeggen vaak: slechtzienden ontwikkelen sterker hun andere zintuigen. Is dat zo?
„Ik zal van mezelf niet beweren dat ik bijvoorbeeld veel beter hoor omdat ik slechtziend ben. Ik luister wel veel beter naar wat men zegt en onthoud ook heel goed. Ik heb een sterk ontwikkeld auditief geheugen. Een ander voorbeeld. 1k ga vaak zeilen met mijn ouders en mag dan aan het roer zitten. Weet je dat ik beter de boot in de wind kan houden dan mijn vader? Ik luister naar en voel de windrichting aan en hoef me niet to focussen op zichtbare tekens. Zelfs als ik mijn hobby — djembe spelen — beoefen, speelt mijn auditief geheugen een grote rol. Als ik mijn leraar een stuk hoor spelen, kan ik dat direct naspelen zonder partituur. Ik heb ook nog een droom : leren drummen. Wie zich geroepen voelt om me dat aan te leren, mag me gerust contacteren."

Heb je al een vriend?
„Ja ! Joost Meyfroodt. Hij is 23 jaar en is al vijf jaar mijn vriend. Joost heft zelf een broer die een aangeboren hersenletsel heeft en in een rolstoel zit. Ik leerde hem kennen via mijn eigen website (www.kimdefreyne.be), waarop ik vertel over mijn handicap, over mijn familie, over wat me interesseert... Joost had er een keer naar gekeken en wat erin stond, sprak hem aan. Hij stuurde me eerst een mailtje en we communiceerden verder via internet. Tot er een afspraakje van kwam. Het klikte ook direct tussen ons, ook al was ik toen erg verlegen omwille van mijn bril met dikke glazen. Ik durfde hem bijna niet aan te kijken. In het begin hebben we wel eens ruzie gehad. omdat hij niet altijd begreep dat ik moeite had om bepaalde dingen te doen. Die `ruzieperiode' is nu voorbij. Het is natuurlijk ook leuk dat ik met Joost overal naartoe kan."

Waarom heb je een eigen website?
„Ik wil daarmee goedzienden informeren over de wereld van mensen met een visuele handicap, maar ik wil ook andere slechtzienden met elkaar in contact brengen. Ik vertel wat slechtziendheid is, wat cataract is, hoe ik daar mee omga. Ik vertel er ook over mezelf, over mijn familie, er staan veel foto's, er zijn links naar andere sites... Ik ben ermee begonnen in 2003 en heb heel veel bezoekers. zo een 60.000 in een maand. Mijn website is een soort uitlaatklep voor mij."

Is jouw sociaal leven beperkt door die handicap?
„Toch een beetje ! Ik had heel graag aan sport gedaan, maar dat kan niet omdat ik in een hoge risicocategorie voor netvliesbeschadiging zit. Lid van een vereniging ging worden is ook moeilijk omdat mijn transportmogelijkheden beperkt zijn. Maar voor de rest trek ik me goed uit de slag. Ik ging al verschillende musicals bekijken. zag Clouseau aan het werk, speel djembe in cultuurkapel 'De Schaduw' in Ardooie en zeil dolgraag. Maar een party- of fuifnummer ben ik niet. Schrijf maar dat ik een vrij normaal leven leid."

(Ivan Balliu)